RECENZJA #154, #155, #156: Natalia Kills – Perfectionist (2011), Trouble (2013) & Cruel Youth – +30mg (EP, 2016)

Natalia Kills – Perfectionist (2011) Debiutancki album Natalii Kills (dziś prędzej kojarzonej z o wiele bardziej udanego projektu, Cruel Youth) to wydawnictwo łączące przede wszystkim dance- i synth-pop, choć niekoniecznie w dobrym smaku. Mówione intro Perfection przeradza się w serię mało ciekawych, komercyjnych nagrań. Na pierwszy ogień idzie Wonderland, które byłoby jeszcze strawne, gdyby nie zupełnie nieprzemawiający do mnie kiczowaty refren. Nie kupuję także […]

RECENZJA #152: Lea Michele – Places (2017)

Na twórczość Lei Michele zawsze patrzyłam z niechęcią. Wokalistka ani nie może się pochwalić szczególnie wyróżniającą się barwą głosu, niektóre jej piosenki przyprawiały mnie albo o zawroty głowy, albo sprawiały, że ziewałam w nadmiernej ilości. Na domiar złego z tyłu głowy pozostawała informacja, że to kolejna aktorka, która postanowiła się wślizgnąć do muzycznego biznesu. Na […]

RECENZJA #151: Lor – Lowlight (2019)

Na polskiej scenie od kilku dobrych lat trwa okres rozkwitu muzycznego. Co chwila zauważyć można kolenych debiutantów. A to pojawi się nowa wokalistka, a to piosenkarz, a to obiecujący zespół. Jednak nie jestem pewna, czy tak wielu z nich poszczycić się może sukcesami, jakie na swojej liście mają dziewczyny z Lor. Cztery pochodzące z Krakowa młodziutkie […]

RECENZJA #150: Agata Karczewska – I’m Not Good at Having Fun (2019)

O tym, że nie trzeba wcale wygrać talent-show, by odnieść sukces przekonał się niejeden artysta. Bywa wręcz, że zwycięzcy zostają zapomniani, za to tym, którzy opuścili program w trakcie udaje się choćby wydać płytę. Tak i było w przypadku Agaty Karczewskiej. Wokalistka, która pojawiła się w Idolu być może okazała się za mało mainstreamowa jak na ideę tego […]

RECENZJA #148: Alannah Myles – Alannah Myles (1989)

W historii muzyki rozrywkowej pojawiają się postaci, które pozostawiają po sobie cały szereg hitów – tak rozpoznawalnych, że słuchając ich nawet nie zastanawiamy się, czy to dobre, czy nie – w końcu jest kultowe. Są też tacy, którym udało się wynieść ze swojej twórczości przede wszystkim jeden większy przebój i choć nieważne, czy zna się […]

RECENZJA #147: Charli XCX – SUCKER (2015)

Dziś może się chwalić dość sporym rozgłosem i duetami z dobrze kojarzonymi nazwiskami – 1999 nagrane razem z lubianym ostatnio Troyem Sivanem nie przeszło bez echa. Udzieliła się także w Girls u boku Rity Ory, Bebe Rexhy i Cardi B, za to sama nagrała Boys. Sukces ten nie przyszedł jednak od razu – debiutancki album Charli XCX, True Romance nie wywołał raczej większej euforii, ani nie zrodził nie […]

RECENZJA #146: Connan Mockasin – Jassbusters (2018)

Connan Hosford próbował na wiele sposobów, zanim dotarł do miejsca, w którym jest teraz. W swoim CV może zapisać trzy zespoły: The Four Skins, Grampa Moff i w końcu Connan and the Mockasins, z którymi udało mu się nagrać trzy wydawnictwa. Wreszcie nowozelandzki artysta postanowił wziąć sprawy w swoje ręce i zająć się solową karierą pod pseudonimem Connan Mockasin. I można […]

RECENZJA #145: Stella Donnelly – Beware of the Dogs (2019)

Indie pop z dnia na dzień staje się coraz bardziej powszechnym gatunkiem, coraz częściej ludzie po niego sięgają, a więc i artystów, którzy postanawiają taką muzykę tworzyć, jest coraz więcej. W marcu zadebiutowała kolejna wokalistka, która może z łatwością zadomowić się w głośnikach miłośników takiej stylistyki. Pochodząca z Australii Stella Donnelly, choć w zeszłym roku wydała […]

RECENZJA #144: Madonna – Like a Prayer (1989)

Miana „królowej popu” nikt jej już nie odbierze – trzeba przyznać, że Madonnie z zdecydowanej większości albumów udało się wynieść mniejszy czy większy przebój. Nie inaczej było w przypadku płyty, która obchodzi dziś swoje trzydzieste urodziny. Okazuje się, że niektóre hity pozostają nieśmiertelne. Nawet, jeśli po czasie odnajdujemy je trochę zakurzone, wywołują uśmiech na twarzy. […]