RECENZJA #111: Tom Odell – Jubilee Road (2018)

Tom Odell ma łatwość podbijania serc słuchaczy – udało mu się zdobyć i moje zarówno poprzez proste Long Way Down, jak i dojrzałe, zaskakujące Wrong Crowd. Wydawałoby się, że debiutował tak niedawno, a tymczasem Brytyjczyk o wyjątkowej wrażliwości i barwie głosu niedawno zaprezentował światu trzeci krążek, Jubilee Road, który określa najważniejszym w swoim dorobku. To […]

RECENZJA #106, 107, 108, 109: Bea Miller – chapter one: blue (EP, 2017), chapter two: red (EP, 2017), chapter three: yellow (EP, 2017) & aurora (2018)

chapter one: blue (EP, 2017) To pierwsza z epek zapowiadających longplay Bei Miller. Epek ukazało się trzy, a na każdej z nich – po trzy kompozycje. chapter one: blue jest mieszanką subtelnych ballad o popowych naleciałościach. Zaczynami najbardziej energiczną z trójki, ale nieprzesadzoną kompozycją. Wpadające w ucho song like you przyjemnie zaskakuje porządną produkcją. Co z kolejnymi? Z sympatią spoglądam na burning […]

RECENZJA #102: Kortez – Mini dom (EP, 2018)

Kortez udowadniał nie raz, że najwyraźniej nie jest typem artysty, który lubi zrobić sobie dłuższą przerwę na oddech. Jak nie wydaje longplaya, to wyrusza w obszerną trasę koncertową po całej Polsce, na którą bilety sprzedają się niczym świeże bułeczki; jak nie trasa, to epka; a jak nie epka, to informuje, że siada do pracy nad […]

RECENZJA #101: Bovska – Kęsy (2018)

Niektórzy lubią trzymać w niepewności, robiąc sobie dłuższe przerwy na odpoczynek między poszczególnymi albumami. Inni zachowują racjonalne odstępy czasu, a nieliczna grupa wykonawców woli iść za ciosem. Ona zdecydowanie należy do tej ostatniej grupy, wydając płytę już trzeci rok z rzędu. Bovska popularność zyskała za sprawą przeboju Kaktus, pochodzącego z krążka o tym samym tytule, który ukazał się […]

RECENZJA #100: Nick Cave & The Bad Seeds – Distant Sky (Live in Copenhagen) (EP, 2018)

Od genialnego Skeleton Tree przed chwilą minęły 2 lata, a Nick Cave & The Bad Seeds zapowiedzieli powrót z nową muzyką już wkrótce. Tymczasem grupa, słynąca z pełnych mroku kompozycji, w ramach oczekiwania postanowiła udobruchać swoich wielbicieli prawie półgodzinną epką. Gdy zespół ogłosił wydanie nowego minialbumu, nie przywiązałam wagi do faktu, że ma być to wydawnictwo koncertowe. Gdy więc […]

RECENZJA #97: Marta Bijan – Melancholia (2018)

Niektórym na wydanie debiutu dane jest czekać – i to długo. Marta Bijan, choć w dorobku już od dawna miała komplet kompozycji, musiała zachować cierpliwość przez dobre kilka lat. Wokalistka, która dała siebie poznać szerszej publiczności poprzez występ w programie X Factor o płycie wspominała już od dawna, co rusz zaostrzając apetyt kolejno publikowanymi utworami. I kiedy zaczęły […]

RECENZJA #94: Lily Allen – No Shame (2018)

Patrząc na daty wydania swoich kolejnych albumów, łatwo jest odnieść wrażenie, że Lily Allen lubi dać za sobą zatęsknić. Debiutanckie Alright, Still oraz cukierkowe It’s Not Me, It’s You dzieli trzy lata. Na Sheezus dane było czekać aż pięć. I tym razem piosenkarka się nie spieszyła. W końcu 4 lata to sporo, by odczuć brak jej obecności na muzycznym rynku lub… po prostu […]

RECENZJA #93: Ariana Grande – Sweetener (2018)

Od dawna znanym jest przyklejanie łatek do artystów. Niektórzy już na zawsze zostają kojarzeni z danym, jednorazowym wybrykiem, inni z disneyowskim serialem, jeszcze inni z charakterystycznym zachowaniem. Arianę Grande kojarzono z piskliwym głosem i dziewczęcym urokiem. Potwierdzałby to jej debiut Yours Truly, nieco utwierdziła w tym przekonaniu era My Everything, zaś sama wokalistka w 2016 roku ukazała światu Dangerous Woman, sprawiając […]

RECENZJA #91: Miles Kane – Coup De Grace (2018)

W muzycznym świecie siedzi już od lat. I choć jego początków szukać możemy w zespołach, które dziś są już nie aktywne (The Little Flames, The Rascals), on sam jest już kojarzony wśród melomanów bardzo dobrze. Muzyk znany z The Last Shadow Puppets, supergrupy, w której działa u boku Alexa Turnera, Jamesa Forda oraz Zacha Dawesa niedawno powrócił z nowym solowym krążkiem, na […]

RECENZJA #87: Taco Hemingway – Café Belga (2018)

Zaczynał nawijając po angielsku, ale do większej publiczności dotarł dopiero w ojczystym języku. Ciężko spierać się z tym, że Taco Hemingway, a prywatnie Filip Szcześniak, to obecnie jedno z największych nazwisk polskiego rapu, co rusz wywołujące kontrowersje. Co zabawne, choć popularności mu z pewnością nie brakuje, sam jest bardzo wycofany z show-biznesu, a więc wszelkie burze […]